17 Sie

Opinia Komitetu Kryzysowego Humanistyki Polskiej dotycząca projektu z dnia 31 lipca 2018 roku Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie dziedzin nauki oraz dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych.

Nowa  klasyfikacja dyscyplin naukowych i dyscyplin artystycznych jest kluczowym elementem Konstytucji dla Nauki, dlatego też niezbędna jest jej staranna i przemyślana konstrukcja, gdyż ważyć ona będzie na przyszłych ewaluacjach uczelni oraz algorytmie finansowania jednostek szkolnictwa wyższego z budżetu państwa. Zmiana w dotychczasowej klasyfikacji oznaczać będzie także zmiany w uprawnieniach do nadawania stopni i tytułów, Przede wszystkim jednak nowa klasyfikacja badań naukowych, poprzez silne sprzężenie z kategoryzacją jednostek i wynikającym stąd poziomem finansowania budżetowego, będzie miała głęboki wpływ na sposób zarządzania kadrami w jednostkach naukowych, a w konsekwencji na sam sposób uprawiania nauki w Polsce.  Niestety, zawarte w projekcie głębokie, wręcz drastyczne zmiany w dotychczasowej klasyfikacji doprowadzą w wielu jednostkach naukowych do chaosu administracyjnego, w tym do wstrzymania awansów naukowych kadry ze względu na konieczność dostosowania sposobu ich procedowania do nowych dziedzin i dyscyplin.

Czytaj dalej

17 Sie

Opinia o Rozporządzeniu Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie sporządzania wykazów wydawnictw monografii naukowych oraz czasopism naukowych i recenzowanych materiałów z konferencji międzynarodowych

Uwagi ogólne:

Czas konsultacji oraz tryb wprowadzanych zmian powodowanych przedmiotowym rozporządzeniem nie pozwala na przygotowanie się zarówno wydawnictw jak i uczonych do nowych warunków. Dotychczas prowadzona procedura publikacyjna i wydawnicza, znacznie odbiegająca od proponowanych przez Ministerstwo algorytmów nie uwzględniała sformułowanych w rozporządzeniu oczekiwań, co stawia w bardzo niekorzystnej sytuacji wielu uczonych oraz wydawców poddanych ocenie ewaluacyjnej (za minione trzy lata wydawnictwa i cztery naukowców, przy czym nie jasna jest różnica okresów objętych ewaluacją). Konieczny jest czas na dostosowanie się zarówno środowiska akademickiego, jak i wydawców czasopism i monografii do nowych kryteriów. Należy zaznaczyć, że oczekiwanie na indeksowanie czasopisma w bazach wymienionych w rozporządzeniu §6 ust. 1 pkt 1 może trwać od kilku miesięcy do kilku lat, podobnie rzecz się ma z procedurą publikowania artykułu w znaczących w obiegu międzynarodowym czasopismach.

Czytaj dalej

17 Sie

Opinia Komitetu Kryzysowego Humanistyki Polskiej dotycząca projektu Rozporządzenia Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 30 lipca 2018 roku w sprawie ewaluacji jakości działalności naukowej

Uwagi ogólne

Rozporządzenie wprowadzające nowe zasady ewaluacji jednostek naukowych, obok rozporządzenia zmieniającego dotychczasowe zasady finansowania nauki i szkolnictwa wyższego, jest bez wątpienia najważniejszym spośród wszystkich aktów prawnych towarzyszących ustawie 2.0 i wypełniających jej ogólne ramy konkretną treścią. Z tego powodu niezbędna jest szczególnie staranna analiza konsekwencji, jakie zaproponowane w niej rozwiązania przyniosą około 200 tysiącom pracowników sektora (wliczając w to pracowników pomocniczych, w tym administracji), którego łączny budżet przekroczył w tym roku 25 mld złotych. Kategoryzacja jednostek naukowych będzie miała bezpośrednie przełożenie m.in. na podział uczelni na akademickie i zawodowe (Art. 14 Ustawy), prawo do używania nazwy „akademia”, „uniwersytet” bądź „politechnika” (Art. 16 Ustawy), możliwość prowadzenia kierunku lekarskiego (Art. 53 Ustawy) czy możliwość federalizacji z innymi jednostkami (Art. 174 Ustawy). Niezwykle ważnymi uprawnieniami związanymi z uzyskaną kategorią będą dwa podstawowe przywileje akademickie – prawo do nadawania stopni naukowych (Art. 185 Ustawy) oraz prawo do prowadzenia szkół doktorskich (Art. 198 Ustawy). Uczelnie, które wskutek uzyskania niewystarczającej kategorii naukowej stracą te przywileje, mimo zachowania w swojej nazwie słowa „uniwersytet”, de facto przestaną być uczelniami akademickimi. Ponadto, zgodnie z Art. 368 Ustawy, kategorie naukowe zostaną uwzględnione w algorytmie przyznawania jednostkom naukowym i uczelniom środków finansowych na bieżącą działalność dydaktyczną i naukową. Z dotychczasowych enuncjacji prasowych możemy domyślać się, że zależność wysokości finansowania budżetowego od uzyskanych kategorii naukowych po raz kolejny ulegnie wzmocnieniu i będzie miała przełożenie nie tylko na zdolność do prowadzenia badań naukowych, ale i prowadzenia studiów.

Czytaj dalej

28 Lip

Komentarz do rozporządzenia w sprawie pomocy de minimis w ramach programu „Wsparcie dla czasopism naukowych”

Założenia

Problematyczne jest założenie o konieczności oparcia oceny jakości pracy naukowej o zestaw wskaźników i miar. W krajach, gdzie taki system oceny został wcześniej wprowadzony, kwestionowane są jego podstawy i cele. Żaden zestaw wskaźników nie działa satysfakcjonująco, więc powstają wciąż nowe, powodując przeciążenie administracyjne uniwersytetów. Powoduje to również przekierowanie wysiłku z działalności naukowej i dydaktycznej na obszary dające się zmierzyć w sposób ilościowy. Nie ma dowodów na pozytywny wpływ parametryzacji na jakość badań naukowych.

Uwagi ogólne

Rozporządzenie to jest jednym z kilkudziesięciu mających regulować życia naukowe w Polsce. Jego funkcjonowanie będzie zależeć od konkretnych regulacji przyjętych w innych rozporządzeniach i w ustawie.

W ustawie jest np. wskazana liczba pięciuset czasopism, które mają być objęte pomocą opisaną w tym rozporządzeniu. Nie rozumiemy kryteriów przyznawania dodatkowego finansowania akurat takiej liczbie czasopism. Dlaczego ma to być pięćset, a nie np. siedemset czasopism? Z czego wynika ta konkretna liczba?

Najistotniejszy jest jednak system parametryzacji (zasady oceny parametrycznej jednostek). Bez znajomości całości systemu rozporządzeń utrudniona jest merytoryczna ocena tego rozporządzenia.

Propozycje poprawek

W odniesieniu do poszczególnych zapisów rozporządzenia proponuje się następujące poprawki:

§ 2. Pomoc przyznaje się:

1) na realizację projektów, których celem jest podniesienie poziomu praktyk wydawniczych i edytorskich umożliwiających wejście polskich czasopism naukowych, zwanych dalej „czasopismami”, w międzynarodowy obieg naukowy;

Postulujemy wspierać polskie czasopisma naukowe, zwłaszcza te, które funkcjonują już w międzynarodowym obiegu naukowym. Inne sformułowanie wydaje się absurdalne.

3) przedsiębiorcom w rozumieniu art. 1 załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 651/2014 z dnia 17 czerwca 2014 r. (…).

Kwestionujemy adresowanie pomocy jedynie do przedsiębiorców, czyli wydawców. Postulujemy objęcie pomocą redakcji czasopism – tak, by było możliwe objęcie programem także czasopism wydawanych przez uczelnie, instytuty naukowe, placówki kulturalne i towarzystwa naukowe, które przedsiębiorstwami nie są.

§ 4. Do udziału w programie może zostać zgłoszony projekt:

1) dotyczący czasopisma, które spełnia łącznie następujące warunki:

Wśród wymienionych warunków w ogóle nie uwzględniono merytorycznej oceny czasopisma za ostatnie np. dwa–trzy lata. Merytoryczna ocena zamieszczonych artykułów i ocena roli, jaką czasopismo spełnia w swojej dyscyplinie naukowej, specjalności lub dziedzinie, powinny stanowić kluczowe kryteria przyznania takiej pomocy.

Postulujemy również wprowadzenie podpunktu o (przykładowo) następującej treści: „Żaden z członków redakcji nie dopuścił się kiedykolwiek plagiatu lub świadomego fałszowania danych naukowych. Do wniosku dołącza się stosowne oświadczenia członków redakcji. Złożenie nieprawdziwego oświadczenia skutkuje odpowiedzialnością karną”.

b) nie jest ujęte w żadnej z międzynarodowych baz czasopism naukowych o największym zasięgu,

Program nie wymienia wprost nazw baz referencyjnych, co powoduje niejasność. Należy te bazy wyszczególnić.

c) w okresie dwóch lat kalendarzowych poprzedzających rok ogłoszenia konkursu w ramach programu: – wydało liczbę numerów wynikającą z oficjalnej częstotliwości wydawania,

W tym punkcie powinno się znaleźć odwołanie do rejestru sądowego czasopism.

d) posiada przyjęte zasady etyki publikacyjnej zgodne z wytycznymi Komitetu do spraw Etyki Publikacyjnej (COPE – Committee on Publication Ethics);

Czy punkt ten oznacza, że redakcje i/lub wydawcy są zobligowani do zapisywania się do dobrowolnego stowarzyszenia COPE? Jeżeli tak, to obowiązek ten powinien być zapisany. Jeśli nie – wymóg ten jest niejasny

5) który nie jest finansowany z innych środków pochodzących z budżetu państwa.

Ten punkt jest niejasny – wszak większość czasopism naukowych jest dotowana z budżetu państwa i to dzięki temu wychodzą. Czy oznacza to, że mają zrezygnować z dotacji, czekając na wyniki konkursu?

§ 5. 1. Kosztami kwalifikowalnymi są koszty:

Niesłusznie nie uwzględniono kosztów: 1) tłumaczeń na język angielski lub inne języki kongresowe streszczeń bądź całych artykułów, 2) wynagrodzeń za recenzje wydawnicze – wszak każdy tekst musi być poddany procedurze recenzyjnej, 3) podróży, zakwaterowania i diet dla zamiejscowych członków redakcji lub rad redakcyjnych, 4) druku. Nie wiadomo też, co to są koszty pośrednie – dochód wydawcy?

§ 8. 1. Oceny wniosków dokonuje zespół doradczy, o którym mowa w art. 341 ustawy, zwany dalej „zespołem”, w dwóch etapach”.

Ze względu na konieczność dokonania oceny merytorycznej czasopism konieczne jest powołanie przez zespół doradczy recenzentów z odpowiednich dziedzin nauki, którzy sporządzą odpowiednie recenzje.

Załącznik nr 1 (…)

B. INFORMACJE O PROJEKCIE:

1. Szczegółowy opis projektu, z uwzględnieniem celu i efektów planowanych do osiągnięcia oraz uzasadnieniem potrzeby finansowania w ramach programu, w tym: (…)

2) koncepcja rozwoju praktyk wydawniczych i edytorskich i ich wpływu na umiędzynarodowienie czasopisma;

Należy wprost sformułować cele rozwojowe, do których wydawcy i redakcje mają zmierzać, i wskazać konkretne mierniki, dzięki którym można będzie mierzyć osiągnięcie (bądź nie) celów.

2. Szczegółowe informacje o czasopiśmie: (…)

5) imię i nazwisko redaktora naczelnego czasopisma:

Powinny być wymagane imiona i nazwiska wszystkich członków redakcji i rady redakcyjnej oraz ich oświadczenia, że nigdy nie dopuścili się plagiatu lub świadomego fałszowania danych naukowych.

6) dziedzina nauki i należąca do niej wiodąca dyscyplina naukowa oraz nie więcej niż dwie inne dyscypliny naukowe, w których są publikowane artykuły naukowe w czasopiśmie;

Nie można stawiać ograniczeń co do liczby dyscyplin naukowych, gdyż ogranicza to badania interdyscyplinarne, bardzo wszak usilnie lansowane za granicą. W bazie Scopus niektóre czasopisma mają przypisanych po kilkanaście kodów dyscyplin, a wiele czasopism z czołówki JCR to czasopisma celowo interdyscyplinarne.

3. Wskazanie planowanych źródeł finansowania projektu wraz z podaniem wysokości środków pochodzących z tych źródeł w podziale na:

1) środki własne wnioskodawcy;

2) środki przyznawane w ramach programu;

3) inne środki.

Skoro czasopismo nie może być finansowane poza programem z budżetu państwa, to jakie inne środki może mieć na finansowanie? Nie jest to jasne.

Załącznik nr 2

KRYTERIA OCENY WNIOSKÓW WRAZ Z PRZYPISANYMI IM WARTOŚCIAMI PUNKTOWYMI

Przynajmniej do pięćdziesięciu punktów powinno być przyznawanych za ocenę merytoryczną dotychczasowego dorobku czasopisma. W Polsce wychodzą naprawdę poważne czasopisma naukowe o znaczącym dorobku, które nie są rejestrowane w bazie Scopus, gdyż w niektórych dyscyplinach naukowych nie ma to żadnego znaczenia. Dlatego zasadniczym kryterium powinien być dotychczasowy dorobek, a nie mgliste zapowiedzi zrealizowania bliżej nieokreślonej „koncepcji rozwoju praktyk wydawniczych”.

4. zasadność wyboru form komunikacji i środków technicznych (…)

Dofinansowanie powinno dotyczyć jakości naukowej, a nie marketingu. Marketingiem powinien zajmować się wydawca.

***

Postulujemy ponadto większą dbałość o kulturę języka polskiego w tekście rozporządzenia.  Przypominamy, że wyrazy „wydawniczy” i „edytorski” mogą być w kontekstach bardziej potocznych synonimami, zatem wielokrotnie powtarzana fraza „edytorskie i wydawnicze” jest mało konkretna. Proponujemy też zrezygnować z używania przymiotnika „kwalifikowalny”, gdyż brzmi on żargonowo i nie wydaje się zgodny z duchem języka polskiego.

Przygotował zespół powołany przez Komitet Kryzysowy Humanistyki Polskiej w składzie:

  • prof. dr hab. Monika Kostera (Uniwersytet Jagielloński i Linnaeus University, Szwecja),
  • prof. dr hab. Jarosław Płuciennik (Uniwersytet Łódzki),
  • dr hab. Maria Starnawska, prof. UPH (Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny w Siedlcach).
29 Maj

Propozycje KKHP poprawek do ustawy odrzucone przez Komisję Edukacji

Propozycje poprawek

do rządowego projektu ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce

(druk sejmowy nr 2446)

W rządowym projekcie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (druk sejmowy nr 2446) proponuje się wprowadzenie następujących poprawek:

  1. Art. 11 ust. 3 projektu ustawy otrzymuje brzmienie:

“3. Zadania, o których mowa w ust. 1 pkt 3, 4 i pkt 6 lit. c, nie są podstawowymi zadaniami uczelni nauk stosowanych, chyba że jej statut stanowi inaczej.”

Uzasadnienie proponowanej zmiany:

Projekt przyjmuje anachroniczny model uczelni “zawodowej”, będącej zakładem li tylko dydaktycznym. Współcześnie (zob. uzasadnienie do poprawki dot. art. 13 ust. 2 projektu) uczelnie zawodowe prowadzą badania i ożywioną współpracę z otoczeniem gospodarczym. Realizacja założenia, że Konstytucja dla Nauki zwiększa autonomię uczelni i pozwala im na swobodne kształtowanie ich misji wymaga zezwolenia uczelniom typu nie-uniwersyteckiego także na prowadzenie badań i nadawanie stopni naukowych.

Uwaga legislacyjna: poprawki dotyczące art. 11 ust. 3, art. 13 ust. 2, art. 15 ust. 1-3 i 9, art. 16 ust. 1, art. 366 pkt 1 i art. 401 powinny być rozpatrywane łącznie.

Czytaj dalej

25 Kwi

Manipulacje MNiSW względem ekspertyz BAS

Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego manipuluje opinie publiczną, dementując informacje pochodzące z analiz sporządzonych na potrzeby Biura Analiz Sejmowych. W dementi, upublicznionym na stronie www MNISW z dnia 24.04.2018 pomieszane są informacje prawdziwe z całkowicie nieprawdziwymi.

  1. Prawdziwa jest informacja, że ustawa zamraża nazwy dla uczelni publicznych. Uczelniom regionalnym pozbawionym prawa do doktoryzowania i habilitowanie nie grozi utrata nazwy. Grozi im natomiast, że będą instytucjonalnymi trupami z zachowaną na pocieszenie nazwą „uniwersytet”. Stanie się tak ze względu na pozbawienie ich praw do habilitowania, a przede wszystkim doktoryzowania. W rezultacie nie będzie można na nich rozwijać kariery naukowej oraz swobodnie kształtować oferty dydaktycznej, gdyż na powołanie każdego nowego kierunku potrzebna będzie zgoda Ministerstwa, które będzie mogło odgórnie decydować o powstawaniu nowych kierunków.
  2. Nieprawdziwa jest informacja, że opinie BAS odnoszą się do starej wersji projektu ustawy o szkolnictwie wyższym, która miałaby być w istotnym wymiarze różna od ostatecznej. Tę informację należy uznać za element gry MNISW z opinią publiczną. Kolejne wersje nie różnią się w istotnym wymiarze od siebie. Ekspertyzy BAS zasługują na poważną, szczegółową analizę, nie zaś na retoryczne „zagadanie” zgłaszanych przez nie problemów z projektem.
  3. Nieprawdziwe są informacje o „bezprecedensowym wsparciu” finansowym przewidywanym w ustawie dla uczelnie regionalnych. Przeciwnie, odnosząc się do konkursowego modelu finansowania uczelni regionalnych eksperci wskazują (por. link, s.9 ) na to, iż tzw. Regionalne Inicjatywy Doskonałości będą narzędziem dalszego finansowego rozwarstwienia pomiędzy polskimi uczelniami. Należy też zwrócić uwagę, że wprowadzony w 2017 algorytm dotacji dydaktycznej doprowadził do przesunięcia środków od uczelni regionalnych do uczelni metropolitalnych na poziomie ponad 100 mln złotych, co jest kwotą przekraczającą budżet Regionalnej Inicjatywy Doskonałości (Jan Cieśliński, Edgar Różycki, Nauka 4/2017, s. 126).

Dlatego w najlepszym wypadku działania MNISW przedstawiane jako „bezprecedensowe wsparcie” dla uczelni regionalnych można określić jako przekładanie środków z jednej kieszeni do drugiej.

  1. Ministerstwo twierdzi w komunikacie, że „Nieuprawnione jest wnioskowanie sprowadzające się do tego, że jeśli dana jednostka uzyskała wynik niesatysfakcjonujący w kończącej się parametryzacji, podobny wynik uzyska w ramach ewaluacji na nowych zasadach”. Po pierwsze Ministerstwo zobowiązane jest do przedstawienia przewidywanych symulacji działania proponowanego systemu. Ministerstwo nie zrobiło tego, w zamian powielając PR-owe opisy . Po drugie konkursowy system oceniania uczelni, z ograniczoną stałą liczbą wygranych i przegranych sprawia, że największy nawet wysiłek naukowy podjęty na uczelni niekoniecznie przełoży się na polepszenie wyników parametryzacji. Ponadto istotne dla wyników parametryzacji wykazy wydawnictw i czasopism, które będą uwzględniane podczas parametryzacji, znane będą dopiero na rok przed jej przeprowadzeniem, czyli przez trzy lata naukowcy publikują nie wiedząc, czy spełnią kryteria określone w owym wykazie.
  2. Uzależnienie w proponowanym modelu parametryzacji 1/5 oceny od tak nieprecyzyjnego czynnika jak ocena wpływu podejmowanej działalności naukowej na rozwój społeczeństwa i gospodarki otwiera pole do jeszcze łatwiejszego manipulowania ocenami parametrycznymi, od której w nowej ustawie będzie zależało być albo nie być każdej uczelni.
19 Mar

Solidarity with the Council for the Defence of British Universities

To: Council for the Defence of British Universities https://www.facebook.com/cdbuni/

David Walton cdbumembership@gmail.com

Dear Colleagues,

We would like to express our wholehearted support and solidarity with your fight for justice and against the dismantling of the academic profession in the UK.

We believe that we share many ideas, as well as fundamental problems. Therefore we believe we could gain from a cooperation and mutual support between CDBU and our organization. The Committee unites academics from all over Poland, large and small universities, mostly from the humanities, where we originally emerged as organization, but also other disciplines, including management, economics and pedagogy.

The Crisis Committee for Polish Humanties

19 Mar

Solidarity with University and College Union Strike

To: UCU: https://www.facebook.com/ucu.campaigns/

Dear Colleagues,

We would like to express our wholehearted support and solidarity with your strike actions for you in the fight for justice and against the dismantling of the academic profession. It should be obvious that academics deserve the pensions we have been working for, that we need decent work conditions in which we can perform their work well. It should be – but it is not, instead, we are faced with the relentless erosion of everything that defines our profession and makes it meaningful.

Citing the Polish striking workers from August 1980, we wish you solidarity and patience from the bottom of our hearts!

The Crisis Committee for Polish Humanties

15 Mar

Poprawiamy reformę. Vol 2. Uwagi do ustawy

Część pierwsza: podstawy ideowe reformy

 

1. Uczelnia prowadzi aktywną politykę informacyjną w obszarze finansów uczelni.

Diagnoza i wyzwanie:

Brak dostępu do informacji jest główną przyczyną braku wzajemnego zaufania i złej kultury zarządzania w środowisku akademickim.

Uczelnia muszą publikować dane finansowe, aby: 1. Być przyjazną dla użytkownika i wychodzić na przeciw jego potrzebom; 2. Promować odpowiednią kulturę relacji między instytucją i jej członkami. 3. Spełniać rolę instytucji wzorcowej dla innych instytucji. 4. Ułatwienie dostępu do danych powiększa możliwości zaangażowania obywatelskiego, obniża próg trudności zaangażowania. 5. Ułatwienie dostępu do danych uniemożliwia lub utrudnia używanie wybiegów odwlekających na lata udostępnienie odpowiednich informacji. Tym samym wyrównywane są szanse między stronami – użytkownikiem który nie ma czasu instytucją, która ma czas.

UWAGA: wymienione argumenty stosują się do wszystkich sfer życia akademickiego.

  1. Uczelnia prowadzi stronę uczelni.
  2. Jednostki powoływane odpowiednio przez ustawę oraz statut uczelni przedstawiają stan rozdziału środków w trybie rocznym, o ile gospodarują środkami finansowymi. Odpowiednie informacje publikowane są na stronach uczelni.

Czytaj dalej

18 Gru

List otwarty do JM Rektora UW, prof. Marcina Pałysa

Szanowny Panie Rektorze

Zwracamy się do Pana Rektora z apelem o wycofanie się z wypowiedzi piętnujących studentów i absolwentów Uniwersytetu Warszawskiego, którzy wzięli udział w posiedzeniu sejmowej Podkomisji ds. nauki i szkolnictwa wyższego 21 listopada 2017 roku. Nasze wypowiedzi, wskazujące na potrzebę upodmiotowienia środowiska naukowego i zagrożenia związane z nową ustawą o szkolnictwie wyższym podyktowane były duchem odpowiedzialności za los środowiska naukowego w Polsce, w tym społeczności Uniwersytetu Warszawskiego.

Z wielką przykrością przyjęliśmy informacje o nieprawdziwym przedstawieniu naszych wystąpień senatorom Uniwersytetu Warszawskiego, zawierającym sugestię, iż przedstawiliśmy się wobec posłów jako oficjalni reprezentanci określonych organów uniwersyteckich. Prawdziwym smutkiem napełniają nas, sprzeczne z podstawowymi normami akademickimi planowane wytoczenie sprawy dyscyplinarnej kol. Monice Helak i kol. Piotrowi Drygasowi za wypowiedzi wskazujące na brak wystarczającego dialogu pomiędzy studentami a władzą rektorską na Uniwersytecie Warszawskim. Natomiast wezwania kierowane przez władze rektorskie Uniwersytetu za pośrednictwem Senatu do pracowników UW o wypisywanie się z Komitetu Kryzysowego Humanistyki Polskiej są dla nas informacją porażającą.

Działania przeciw członkom społeczności akademickiej związanym z ruchami społecznymi zaangażowanymi w reformę nauki uderzają nie tylko w podstawowe wartości akademickie: pluralizm i swobodę debaty, lecz również w prawa obywatelskie: swobodę zrzeszania się. Trudno interpretować przebieg posiedzenia Senatu UW inaczej niż jako próbę zastraszania zaangażowanych członków społeczności akademickiej.

W związku z powyższym zwracamy się do JM Pana Rektora o skorygowanie zarówno swoich wypowiedzi jak i innych osób postulujących kroki dyscyplinarne na forum Senatu Uniwersytetu Warszawskiego. Zwracamy się do Pana o oficjalne przeprosiny za piętnowanie osób i organizacji wypowiadających się w debacie na temat szkolnictwa wyższego. Zwracamy się też o publiczne zapewnienie, że pracownicy uczelni są zachęcani do publicznej aktywności w kwestii reformy, że władze rektorskie cenią pluralizm postaw w tej sprawie i że praktyką przyszłości nie będzie dalsze piętnowanie jakichkolwiek organizacji przez rektora wobec przedstawicieli uczelni zrzeszonych w Senacie.

z wyrazami szacunku

Zarząd Komitetu Kryzysowego Humanistyki Polskiej